Belgie weekend 2009

Belgie weekend 2010

Het was weer zover, het langverwachte Belgie weekend stond voor de deur. Als mede-organiserend orgaan de woensdagavond vóór het weekend met de fiets de huurbus opgehaald. Omdat er elk jaar wel iets mis moet gaan in de planning en organisatie, hadden we 15 maanden geleden al deze locatie vastgelegd. Ondanks dat het huis ondertussen wel van eigenaar verwisseld was, heeft de nieuwe eigenaar zich keurig aan het contract gehouden, dus daar kon alvast niets mis mee gaan. Een ander verhaal was dat helaas met alle voertuigen. sommige mensen konden echt niet onder hun werk uit, en kwamen pas heel laat. Anderen hadden een mooie bus via het werk geregeld, maar deze bleek niet in het buitenland verzekerd. De bus die ik geregeld had, werd een week vantevoren plat gereden... Dus een huurbus bood uitkomst.

Donderdagavond alle boodschappen gedaan, en naar het clubhuis om alle spullen te verzamelen die mee moesten. Nadat alle kisten en bakken met spullen waren uitgezocht en de bus beladen was, op weg naar huis om redelijk vroeg het bed op te zoeken, maar niet voordat we eerst ons verlate ( 22:30 u ) avondeten opgewarmd en opgegeten hadden.

Vrijdag achterlijk vroeg weer op, en iets over 07:00 met de bus richting Nunspeet om de Belgie weekend T-shirts op te halen waar ook al het één en ander mee misgegaan was. Omdat we het niet meer durfde te gokken om ze op te laten sturen en eventueel kwijt zouden raken, of te laat bezord zouden worden, dus zelf even snel naar Nunspeet gekacheld. Nadat ik Nancy thuis had opgehaald, en onze eigen spullen in de bus geladen had, op weg naar Hoogland om alle vlees en BBQ op te halen voor de club BBQ Zondagavond. Gelukkig was ook hier alles in orde ( jullie zijn toch van die duikclub...?? ) en konden we op weg richting de grens waar we het belgische bier zouden inslaan.

Na een kort zoektochtje ook het bierpaleis gevonden en na het wederom uitladen en herschikken van alle spullen konden we eindelijk richting de watermolen waar we dit jaar zouden verblijven. Na toch nog een redelijke rit met wat onredelijke files kwamen we bij de watermolen aan, waar de eerste leden zich al verzameld hadden. Omdat zij nogal aan de vroege kant waren, zijn ze eerst op verkenningstoch naar het dorp gegaan, alwaar zij het eerste en beste terras aan een grondige keuring onderworpen hadden.

Na het verdelen van de bedden en slaapkamers kwamen steeds meer leden binnendruppelen. Naarmate de avond vorderde werd het steeds wat drukker en gezelliger. De BBQ en vuurkorf brandden lekker en de zelf meegebrachte vleesjes en biertjes werden met smaak verorbert. Ook de mensen uit het andere huisje ( omdat het weekend al zo snel volgeboekt was dit jaar, had Eelco vlakbij de watermolen, zelf een huisje voor 10 man gehuurd ) kwamen er gezellig bij waardoor we uiteindelijk met 39 mensen aanwezig waren. Na de nodige biertjes, kwam ik er tot mijn schrik achter dat Nancy en ik de enige aanwezige personen waren, die op dit eenzame uur ( rond 03:30 als ik het me goed herinner ) nog bij de vuurkorf zaten.

Zaterdagochtend met een onverdiende kater ( echt waar, ik had maar 4 blikjes Jupiler op ) wakker geworden door de wekker, die me eraan herinnerde dat er brood gehaald moest worden. Beetje jammer. Snel Nancy wakker gemaakt, en met een kop koffie en een stuk stokbrood van de avond ervoor samen de bus in, om op aanwijzingen van de TomTom naar de bakker te rijden die hopelijk onze bestelling goed had begrepen ( ah oui... ké? non... par de 40 personen. oui, pain de baqette a pain du chocolade de 40 person, oui. ) die Nancy tijdens de rit op vrijdag door had gegeven. Om 07:15 bij de bakker bleek dat Nancy veel beter Frans sprak dan ik hierboven geschreven heb. Iets van 12 plastic zakjes vol met broodjes, croissants, bagettes en andere lekkernijen stonden al klaar.

Bij terugkomst hadden Mike en Renee alle tafels al gedekt, en stond de koffie te pruttelen. Wat een geweldige samenwerking. Lekker tuiskomen zeg maar. Nu eerst wijzelf een broodje en een bakje koffie ( de kater was meteen verdwenen, zo sterk was die ). Hier en daar waren al enige tekenen van leven waar te nemen, en af en toe schuifelde er al een ietwat verbaasd clublid langs. Langzaam maar zeker werden steeds meer mensen wakker en schoven aan de ontbijttafels aan. Na wat huishoudelijke mededelingen van de EC en een korte briefing werd er afgereisd naar Villers -deux-eglises voor de eerste duik.

Na de duidelijke briefing van Patrick gingen een flink aantal buddyparen te water. Zonder noemenswaardige problemen kwam iedereen weer veilig boven. Natuurlijk met z'n allen de logboeken invullen op het terras en lekker van de zon genieten die ook dit jaar weer heerlijk aanwezig was. Blijkbaar hebben we patent op mooi weer... Na een welkome pauze ging de hele stoet op weg naar Vodelée. Een prachtige en redelijk makkelijke duikstek. Voor mij een extra favoriet omdat er sinds een jaar of twee een M113 in het water ligt. Voor de leken onder ons, en diegene die de dienstplicht niet meer hebben meegemaakt, een M113 is een gepansterde personeelswagen. Er passen zo'n 12 man in, en deze worden door dit vooertuig veilig naar de frontlinie gebracht, waar ze dan alsnog aan vijandelijk vuur blootgesteld worden...?? In ieder geval, ik ben in de jaren 89-90 monteur geweest van deze pantservoertuigen, en het is dan ook erg leuk om weer zo'n monster tegen te komen, ware het dan in uitgeklede en ontmantelde, duiker veilige versie.

Na de briefing die door Ed verzorgt werd, ging duikleider Jeanette klaar staan om de buddyparen op te vangen, sprong Johan Tenkink met alleen een sexy shorty aan in de roei-reddingboot, en bemande Ferry Huberts de katrol om in geval van nood de boot weer gauw richting de kant te krijgen. Jammer om te merken dat ik toch nog steeds een beetje een groene duiker ben, want mijn nekseal zat niet helemaal lekker. Ik merkte dat ik continue een beetje lucht uit mijn droogpak verloor waardoor ik het gevoel kreeg enorm te jo-jo-en tussen de 14 en 17 meter. In ieder geval moest ik steeds wat lucht in mijn pak doen, wat deze duik toch niet de relaxte duik maakte waar ik op gehoopt had. Wel grappig dat Nancy en Renee de indruk hadden dat ik relaxed in het water lag. Ook hier na de duik weer lekker op het terras de logboeken ingevuld en op weg naar het nieuwe restaurant in Phillipville.

Na een gezellig diner, en een bijdrage uit de clubkas namens onze penningmeester Gerard, zijn we allemaal weer naar het huis teruggekeerd.Nancy, Renee en ik zijn nog even bij Michél in Villers-deux-eglises langsgereden om te vertellen dat we allemaal zo moe waren dat er dit jaar geen nachtduikers waren. Hij was wel wat teleurgesteld, dus hebben we met ons drieen nog een bak koffie bij hem gedronken. Volgend jaar hopelijk wel wat gegadigden, en is het misschien leuk om bij hem te eten, want volgende de echte Belgie veteranen, kan je bij Michél heerlijk eten....
Na in de watermolen nog een biertje te hebben gedronken met buddy Renee, maar even wat eerder naar bed dan de nacht daarvoor.

Op Zondag ging natuurlijk de wekker alweer akelig vroeg om brood te gaan halen, en op weg naar de douche zag ik in mijn ooghoek dat de kaboutertjes in de vorm van Mike Cooke de ontbijttafel de avond ervoor alweer helemaal in orde hadden gebracht. Ongelofelijk, wat een planning. Eenmaal onder de douche vandaan stond de koffie alweer te pruttelen, en stond Johan Brouwer klaar om samen met Nancy naar de bakker te kachelen om vers brood te halen. De koffie was helaas niet zo sterk als de dag ervoor want ik werd ergens ineens op de bank wakker terwijl de hele eetzaal vol zat met ontbijtende mensen.... best raar als je je bedenkt dat ik de avond ervoor maar 2 blikjes Jupiler ophad ( echt waar hoor, net als die kater... ). Na het ontbijt op naar La Roche Fontaine, beter bekend als de 'karperput'. Omdat ik zo enorm moe was, besloten dat ik duikleider zou zijn. Het wederom heerlijke warme zonnetje bruinde mijn kalende kruin, tot een hard stemgeluid mijn aandacht trok. Het was gelukkig geen noodgeval, maar Nancy die samen met Simone ( Simone M. te A. ) aan het schaterlachen waren omdat ze aan de overkant van de put boven water gekomen waren in de veronderstelling dat ze echt naast het platform zaten...

Het wordt bijna saai, maar ook hier op het terras de logboeken invullen, en na een koude cola op weg naar La Croisette, de duikstek met de kraan in het midden. Omdat ik nog steeds erg moe was, ook hier maar de rol van duikleider op me genomen, en na een korte briefing ging iedereen weer te water. Het water stond hier overigens erg laag, misschien wel twee meter lager dan vorig jaar. Wel leuk dat je de vissen zo kon zien zwemmen. Na op het terras ons verbaasd te hebben over het organisatorisch talent van de barbaas, iedereen zijn/haar logboek weer opgezocht en ingevuld. Zo, op naar de club BBQ.

Bij 'de oude molen' aangekomen waren de eerste mensen al begonnen met het voorbereiden van de BBQ. Frank Westenberg benutte zijn culinair talent ten volle en heeft de hele keuken gerund en alle schalen mooi opgemaakt. Het blijft elke keer weer geweldig om te zien hoe mensen spontaan allerlei taken oppakken en uitvoeren. Vele handen maken licht werk. Terwijl ikzelf even toegaf aan de vermoeidheid is de molen in gereedheid gebracht voor een gezellige BBQ, compleet met tuinverlichting, 3 BBQ's, vuurkorven en tafels vol met heerlijk eten en prachtig opgemaakte schalen met salades. Na een 'dankjewel' van de leden aan het adres van de organiserende EC leden brandde de BBQ los. Mike Cooke had heerlijke zelfgemaakte spiesjes bij zich, maar ook al het andere eten smaakte voortreffelijk. Ook de nodige biertjes werden met smaak verorbert. Het leuke was dat hoe verder de avond vorderde, hoe intiemer de gesprekken werden. Ik denk dan ook dat iedereen nieuwe mensen heeft leren kennen, en van bekende mensen nieuwe kanten hebben gezien. Ergens aan het einde van de avond/nacht zag ik door de ramen van de eetzaal Mike en Renee alweer de ontbijttafel klaarzetten....

En ook op Maandagochtend ging de wekker weer akelig vroeg, ook deze keer zonder kater ( 5-6 flesjes Jupiler... het zal de gewenning zijn vrees ik )  opgestaan. Na een heerlijk mild bakkie koffie de laatste voorbereidingen voor het ontbijt getroffen. Na de een-na-laatste briefing van dit weekend heeft echt iedereen geholpen met opruimen en schoonmaken. Ruim voor de afgesproken tijd was het huis helemaal spik en span in orde, en kon iedereen op weg naar de laatste duik van het weekend : Barrage de L'Eau-D'Heure, ook wel bekend als 'het stuwmeer'. Renee en ik Meldde ons bij duikleider Josee, en gingen te water. Het zicht was helaas minder dan vorig jaar, maar daarom wel wat spannender. Renee zou nog wat shots maken voor de club promofilm en ik zou de navigatie doen. Eerst maar op weg naar de bus ( aangezien die in Vinkeveen er niet meer is, dan hier maar je gerief halen ). Dat is makkelijk, want daar lopt een staalkabel naartoe. Na twee rondjes om de bus op zoek naar de helicopter. Beetje jammer dat ik me niet kan herinneren aan welke kant van de bus die ligt. Dus volgens de wet van Murphie eerst de verkeerde kant op gezwommen, waar ik renee ineens achter me met een dood onderwaterkreeftje zie spelen voor de camera. Hij gooit het arme beeste omhoog, en filmt hoe hij weer op de bodem terecht komt. ik besluit mijn buddy te helpen, en pak het stoffelijk overschotje op en beweeg het richting de lens als ware het een valse hond die de camera aanvalt. Door die bewegingen gaan de kleine schaartjes open en dicht en ik proest het uit van het lachen. Beetje jammer, want meteen zit mijn masker vol met 10 graden Celcius koud water.... Helaas helpt ook dat niet, en ik blijf lachen...

Goed, we zijn serieuze duikers, dus we gaan weer op zoek naar de helicopter waar Alex vorig jaar in de bubbles van Juli 2009 een uitgebreid verslag van heeft gemaakt. Eerst passeren we op een afstandje de bus weer ( althans, de lijn naar de bus ) en ik blijf op de bodemlijn van 13 meter zwemmen. Juist op het moment dat ik denk dat ik hem niet ga vinden, draai ik me om en zie de helicopter. renee maakt wat mooie shots van de heli, en via de manshoge Nokia telefoon ( waar ondertussen de voorkant van afgesloopt is ) gaan we richting de wal. Tijdens onze veiligheidsstop proberen we allebei onze decoboei op te laten, althans : Renee laat hem op, ik probeer het.... Ik blijf in eerste instantie keurig op de 5 meter hangen en pak de boei en reel. Ook het vastmaken van de reel aan de boei gaat redelijk. Jammer dat ik tijdens het vullen van de boei het reeltje uit mijn vingers laat glippen, waardoor ik het reeltje probeer te lokaliseren, en daardoor mijn trim verlies. Stom, want ik zie dat de reel gewoon op ooghoogte blijft omdat deze neutraal is maar mijn buoyancy is inmiddels verknalt, en langzaam kom ik aan de oppervlakte, waar ik het OKE teken aan duikleider Josee geef, wat eigenlijk ook meteen het einde van dit geweldige weekend betekend.

Eigenlijk zou ik heel graag een aantal mensen willen bedanken, maar omdat ik bang ben dat ik dan mensen vergeet, doe ik dat niet. Wel willen Patrick, Nancy en ik zeggen dat wij enorm van het weekend genoten hebben, en dat kan alleen omdat iedereen zijn of haar steentje bij heeft gedragen in alle taken. Dat heeft ons zo'n enorme hoop werk gescheelt, zodat ook wij een echt belgie weekend konden vieren. Of je nou naar de bakker bent gereden, koffie hebt gezet, het ontbijt hebt verzorgt, de BBQ hebt voorbereid, duikleider bent geweest, een extra huisje hebt geregeld, een ochtend in een reddingsbootje hebt gezeten, dit jaar geen tenten omgedraaid, het boekje hebt ontworpen, dingen hebt teruggebracht naar de rechtmatige eigenaar, een verlengsnoer bent vergeten ;-), muziek hebt meegenomen, of gewoon aanwezig bent geweest. Hartstikke bedankt. Wij vonden het meer dan geweldig, en juist deze ongedwongen sfeer zorgt ervoor dat ook wij een geweldig weekend hebben gehad, en het volgend jaar gewoon weer organiseren.

Dus houd 10 tot en met 13 Juni 2011 vrij, want we hebben de huidige locatie wederom vast weten te leggen, en hebben we meer plekken in het huisje weten te regelen. Details volgen tegen die tijd.

Dus namens de EC : Iedereen hartstikke bedankt,

Arjan de Klerk
Nancy Broos
Patrick Verbeten