Belgie weekend 2009

Vrijdag 12 Februari was weer eens een ouderwetse Funny Friday. De EC had voor deze winterse avond onderwaterfotografe Karin Brussaard weten te strikken. En Karin is niet zomaar een fotografe, maar behoort tot de absolute top van Nederland en Europa, maar zeker ook daarbuiten. Haar foto’s worden namelijk niet alleen in de welbekende duikbladen ‘duiken’en ‘duikmagazine’gepubliceerd, maar bijvoorbeeld ook in buitenlandse bladen als Unterwasser, Asian Diver, Dive New Zealand, Scuba Diver Magazine en Wielki Blekit.

Karin was uitgenodigd om haar werk te laten zien, maar ze had zelf een veel leuker idee : de avond zou in drieën verdeelt worden, met een pauzes ertussen om lekker wat te kunnen drinken.

Tijdens het eerste gedeelte liet Karin een aantal foto’s van haarzelf zien, en besprak deze met de aanwezige leden. Hierbij ging het dan vooral over wat een foto tot een goede foto maakt, of  juist een slechte. Niet alleen over scherpte, compostie of kleur, maar ook de minder bekende regel van ‘derden’ of spelen met diagonale lijnen, waardoor een foto er een stuk attractiever uit kan zien.

Na een korte drink- en plaspauze gingen we naar het tweede gedeelte. Karin had voorgesteld dat leden hun eigen foto’s in konden leveren om deze met z’n allen te bespreken. Eerst de positieve punten, daarna de minder goede punten, waarop dus juist verbetering viel te halen. Buiten dat dit natuurlijk geregeld tot hilarische momenten leidde ( vooral van mensen die geen foto’s hadden ingeleverd ), gaf Karin adviezen hoe de foto misschien beter was geworden, of misschien zelfs helemaal anders genomen had kunnen worden. Ander discussiepunt was ook de defintie scherp. Waar de ene riep dat de foto absoluut niet scherp was, vroeg de ander meteen hoeveel wijntjes er al waren genuttigd. Volgens Maarten kan ook het voorbereiden van het maken van een foto kan al heel spannend zijn, toen zijn zoon Jelle een foto wilde maken van de munitie op de Thistlegorm, maar toch even het koper op wilde poetsen zodat de letters op de hulzen beter uitkwamen....

Na een drankje en een de door de EC geregeld hapje, werd er verder gegaan met het derde en laatste deel, namelijk het bekijken van een compilatie van Karin’s mooiste foto’s en de bijbehorende verhalen. Prachtig hoe je een Frogfish ziet gapen. Volgens sommigen een lucky shot, aangezien zo’n vis maar een keer in de x tijd zijn bek opendoet. Karin vertelde doodleuk dat ze ruim anderhalf uur voor deze ene foto had liggen wachten. Toch niet zo’n lucky shot dus. En zo kwam de ene na de andere prachtige foto voorbij.  Na hier en daar nog wat advies te hebben gegeven over hoe te werken met sommige camera’s die in het bezit waren bij de diverse clubleden werdt het alweer tijd om af te sluiten. Ongelofelijk hoe Karin tot dik na 00:00 uur iedereen heeft weten te boeien met haar foto’s en verhalen. Heel leuk om te merken dat iemand die foto’s maakt van zo’n hoog niveau nog steeds enorm enthousiast is, en dat ook over kan brengen op anderen, maar ook zo makkelijk toegankelijk is.